มงคลใจ

หน้าแรก › มงคล 38 ประการ › ข้อที่ 15

มงคลข้อที่ 15 จาก 38

บำเพ็ญทาน

Dānañca

การบำเพ็ญทานคือการแบ่งปันสิ่งที่มีให้เป็นนิสัย ไม่ใช่ให้เฉพาะตอนเหลือ

ทานคือการให้ด้วยใจที่อยากเกื้อกูล ซึ่งให้ได้หลายแบบ ให้ของ ให้แรง ให้เวลา ให้ความรู้ ให้อภัย หรือให้กำลังใจ ไม่จำเป็นต้องมีเงินมากถึงจะให้ได้ เพราะคุณค่าของทานอยู่ที่ใจที่ให้ ไม่ใช่จำนวนที่หยิบออกมา ข้าวหนึ่งกล่องที่แบ่งด้วยความตั้งใจก็เป็นทานได้เต็มความหมาย

ข้อนี้ทำหน้าที่ขัดเกลาใจที่ชอบยึดไว้ เมื่อเราฝึกให้ ใจจะเริ่มเรียนรู้ว่าความสุขไม่ได้อยู่ที่การสะสมอย่างเดียว และเมื่อมองเห็นว่าเรามีพอจะแบ่งได้ ความรู้สึกขาดแคลนก็ลดลง คนที่ให้เป็นนิสัยมักมีมิตรมาก เพราะความเอื้อเฟื้อดึงดูดคนดีเข้ามาเองโดยไม่ต้องพยายาม

มีความเข้าใจผิดอย่างหนึ่งว่าทานต้องมาจากคนที่มีเหลือ ในความจริงหลายคนที่มีน้อยกลับให้บ่อยกว่าคนที่มีมาก เพราะเข้าใจความรู้สึกของการขาดแคลน

อีกเรื่องคือการเลือกให้อย่างรอบคอบ ไม่ว่าจะให้เงินหรือของ ควรตรวจสอบว่าที่ที่เราให้น่าเชื่อถือและช่วยได้จริง ไม่ใช่ให้เพราะถูกกดดันหรือถูกหลอก การให้ที่ดีมาจากใจที่เป็นอิสระ และส่งผลดีกับทั้งผู้ให้และผู้รับ

ลองนึกภาพคุณตาที่มีเงินบำนาญไม่มาก แต่ทุกเช้าท่านตั้งน้ำเย็นไว้หน้าบ้านให้คนเดินผ่านดื่ม ไม่มีใครขอ ท่านทำของท่านมาสิบกว่าปี เด็กนักเรียนที่ผ่านทางกลายเป็นลูกหลานที่แวะทักทาย เมื่อท่านล้มป่วย มีคนในซอยผลัดกันมาช่วยดูแล ทั้งที่ท่านไม่เคยเรียกร้องอะไรเลย

ลองเลือกทานแบบที่พอทำได้ ใส่บาตร ซื้อข้าวแบ่งคนที่ลำบาก บริจาคตามกำลัง หรือเสนอช่วยงานเพื่อนบ้าน ถ้าไม่มีเงินเหลือ ให้เวลาฟังใครสักคนก็เป็นทานที่ยิ่งใหญ่ ทำด้วยความสบายใจ ไม่ต้องให้จนตัวเองเดือดร้อน และพยายามให้โดยไม่คาดหวังคำขอบคุณ เพราะนั่นคือหัวใจของทาน

ลองทำดู

  • เลือกวิธีให้หนึ่งอย่างที่พอเหมาะกับกำลัง เช่น แบ่งอาหารหรือช่วยงานคนข้างบ้าน
  • ให้เวลาฟังใครสักคนที่ดูเหงา โดยไม่รีบเร่ง
  • ให้เพื่อนที่ทำผิดพลาดได้รับอภัยจากคุณหนึ่งเรื่อง

ถามใจตัวเอง: ถ้าวันนี้ต้องให้อะไรสักอย่างที่ไม่ใช่เงิน คุณจะให้อะไร และให้ใคร

รับมงคลวันละข้อทาง LINE

เก็บประวัติไพ่ที่เปิด ฝากคำอธิษฐานแล้วกลับมาเล่าผล รับข้อคิดธรรมะและหนังสือใหม่ทาง LINE สมัครครั้งเดียวใช้ได้ทั้งเว็บและในไลน์